Andrzej Oskędra SP9NH

 

KRÓTKOFALARSTWO NA ZIEMI TARNOWSKIEJ 1950-1975
ZARYS HISTORYCZNY

WSTĘP

W wydanej przez ZG PZK “Historii Krótkofalarstwa Polskiego” ( 1970, autorzy:
Zbigniew Rybka – SP8HR, Jan Ziembicki – SP6FZ, Ireneusz Wyporski – SP5AIW ), jedynej jak dotąd monografii obejmującej okres od zarania rozwoju krótkofalarstwa w Polsce do roku 1969, brak jest jakichkolwiek zapisów dotyczących aktywności krótkofalarskiej na naszym terenie. Brak ten nie odzwierciedla stanu faktycznego, wyniknął raczej z braku informacji źródłowej w odniesieniu do naszego regionu.

Niniejsze opracowanie ma na celu utrwalenie historycznych już wydarzeń związanych z okresem lat 1950 – 1975, z działalnością organizacji i osób zajmujących się krótkofalarstwem na Ziemi Tarnowskiej. Winni jesteśmy również utrwalenia pamięci osób, których pasja i aktywność w uprawianiu naszego hobby przyczyniły się do rozwoju krótkofalarstwa , a których w większości już nie ma wśród nas.

Opracowując niniejszy temat napotkano na brak dokumentów źródłowych w odniesieniu do lat 1950 – 1955. Zawarte w opracowaniu informacje z tego okresu oparte są o przekazy ustne. Z perspektywy czasu widać, jak duże znaczenie ma utrwalanie w formie dokumentów wszelkiej działalności, nie wyłączając naszego hobby. Wyrażam nadzieję, iż niniejsze opracowanie uaktywni Kolegów mogących je uzupełnić o nieznane mi wydarzenia i dokumenty. Pora również na udokumentowanie późniejszego okresu rozwoju i działalności krótkofalarskiej w naszym regionie.

POCZĄTKI

Zorganizowane formy działalności radioamatorów w Polsce mają swój początek w latach 1923/24. Powstały wówczas pierwsze Radio kluby w Poznaniu, Warszawie, Lwowie, Krakowie, Bielsku. Z informacji od kol. Czesława Wilczyńskiego –SP9JBW (SK) wiemy, iż w okresie przedwojennym w Tarnowie było dwóch radioamatorów – krótkofalowców : ksiądz Zieliński i inż. Somnicki. Niestety, nie posiadamy informacji o zakresie ich aktywności krótkofalarskiej. Wiadomo natomiast, iż w Tarnowie nie było żadnego klubu, najbliższe znajdowały się w Krakowie i we Lwowie.

W latach 1950 - 54 brak jest zorganizowanej działalności radioamatorskiej w Tarnowie, zresztą okres ten nie sprzyjał uprawianiu tego rodzaju hobby. W latach 1950 –53 rozpoczynali działalność nasłuchową pierwsi tarnowscy radioamatorzy - krótkofalowcy: Marian Salamon , Józef Grębosz , Kazimiera Pasternak-Grębosz, Zygmunt Kalafarski, Jerzy Gradziński ( lista ta nie jest kompletna), wszyscy już SK. W/w w Krakowskim Radio klubie LPŻ uzyskali znaki nasłuchowe w grupie SP9- 201 – 207 ( dla Tarnowa zarezerwowano grupę znaków od SP9-200, Kraków posiadał grupę od SP9- 100 ).

W/wymienieni we własnym zakresie opanowali umiejętność odbioru i nadawania telegrafii, wykonali odbiorniki nasłuchowe o bezpośrednim wzmocnieniu i przeprowadzali pierwsze nasłuchy i próby ze sprzętem nadawczym. Organizacyjnie związani byli z klubem łączności LPŻ w Tarnowie. 

Klub Łączności Ligi Przyjaciół Żołnierza w Tarnowie (przypuszczalnie od 1952 roku) mieścił się wraz z biurem Zarządu Powiatowego LPŻ przy ul. Sowińskiego ( obecnie stołówka PSS). Kierownikiem klubu i instruktorem d/s. łączności był Stanisław Zalasiński, radiotelegrafista, rezerwista LWP. Oprócz wcześniej wymienionych osób, w radioklubie działał również Kazimierz Sajdak, żołnierz września 1939 roku ( późniejszy SP9-211 i SP9MH). Klub nie dysponował samodzielnym lokalem, jedynym wyposażeniem były dwie radiostacje RBM1, generator sygnałowy do nauki alfabetu Morse’a i kilkanaście kluczy sztorcowych.

W roku 1954 zorganizowano w Tarnowie ( Technikum Chemiczne w Mościcach) pierwsze szkolenie z zakresu krótkofalarstwa i nauki alfabetu Morse’a, prowadzone przez Stanisława Zalasińskiego i Mariana Salamona; z pośród uczestników tego kursu znaki nasłuchowe otrzymali: Tadeusz Szymkowiak SP9-212 i Jacek Rutyna SP9-213.

W roku 1955 zorganizowano Kurs Łączności Radiowej II stopnia ( również w Technikum Chemicznym ), połączony z zajęciami o tematyce krótkofalarskiej. Kurs obejmował 162 godziny zajęć teoretycznych i naukę alfabetu Morse’a. Wykładowcami byli : Stanisław Zalasiński, Józef Grębosz i Marian Salamon. Uczestnikami kursu w większości byli uczniowie II klasy Wydziału Elektrycznego. Z pośród uczestników tego kursu znak nasłuchowy uzyskał Andrzej Oskędra SP9-214.

W roku 1955 biuro Zarządu Powiatowego LPŻ otrzymało lokal w Rynku pod nr 4, gdzie zorganizowano pracownię modelarską i klub łączności. Warunki lokalowe były trudne, pomieszczenie klubowe nie posiadało okna i kiepskie ogrzewanie, niemniej przystąpiono z entuzjazmem do codziennej działalności klubowej. Gospodarzem klubu był Kazimierz Sajdak dbający o zaopatrzenie w sprzęt i z racji wyjazdów służbowych do Krakowa, pierwszy QSL manager. Karty były wysyłane i odbierane z Radio klubu LPŻ w Krakowie, gdzie aktywni byli wówczas m/innymi Adam Sucheta -SP9DH (SK), Władysław Michniak - SP9DF, Jerzy Szczęśniak - SP9KJ.

Kazimierz Sajdak-SP9MH, będąc przez wiele lat kierownikiem drukarni w Tarnowie załatwiał tutejszym krótkofalowcom druk kart QSL co w owych czasach było zadaniem niezmiernie trudnym. W większości przypadków wykorzystywano jednolite karty drukowane centralnie przez LPŻ.

Pierwsze licencje w Tarnowie uzyskali w roku 1955 : Marian Salamon - SP9CS i Józef Grębosz - SP9CG ( moc doprowadzona do PA 5 W, wszystkie pasma ). Umożliwiło to późniejsze wystąpienie z wnioskiem o wydanie licencji dla stacji klubowej i w tym samym roku uzyskano znak dla radiostacji klubowej LPŻ - SP9KAO , operatorzy odpowiedzialni SP9CS i SP9CG.

Pierwsze łączności przeprowadzano na sprzęcie w/w kolegów oraz RBM1, pierwszy nadajnik klubowy do pracy CW wykonał Tadeusz Szymkowiak SP9-212, z lampą końcową LS50.Jako anteny używano Windom 41,5 m rozpiętego pomiędzy wieżą tarnowskiego ratusza i stojakiem na budynku w którym mieścił się klub.

W okresie tym członkami klubu byli również: Stanisław Zalasiński, Roman Nowy, były członek Lwowskiego Klubu Krótkofalowców, Marian Waleń, Florian Łagosz, Krzysztof Góra, Stanisław Lalik, Wacław Ofierski, Jerzy Andraszek.

W roku 1956 wykonano we własnym zakresie nowy nadajnik dla stacji klubowej do pracy CW/AM na pasmach 3,5, 7, 14 MHz, ze stopniem końcowym na lampie GK-71. Wykonawcami byli: SP9CS, SP9211, SP9212, SP9214. Blachy na panele załatwił Roman Nowy, pracownik TAMEL-u. Podzespoły organizował Kazimierz Sajdak i Marian Salamon. Nadajnik wykonany był w klasycznym dla owych czasów układzie: VFO-3xFD-DR-PA.

Pierwotnie, w stopniu końcowym zamierzano zastosować lampę 813 ( z trudem zdobytą przez SP9CS-a w Warszawie). W czasie prac montażowych lampa została uszkodzona przy lutowaniu doprowadzenia do anody. Jako odbiornika używano DUCATI AR-18, produkcji włoskiej , antena Windom 41,5 m.

W latach 1956-57 stacja klubowa SP9KAO była bardzo aktywna na pasmach amatorskich za sprawą jej operatorów : SP9-211, SP9-212, SP9-214, SP9-215, SP9-216, SP9-220, pod nadzorem operatorów odpowiedzialnych. Stanowiła obiekt szkoleniowy dla uczestników kursów organizowanych w Klubie Łączności LPŻ.

W roku 1956, w ramach przygotowań do udziału w zawodach POLNY DZIEŃ, wykonano w klubie nadajnik na pasmo 2 m z dwoma lampami LD-1 w stopniu końcowym , konwerter na w/w pasmo do odbiornika AR18 oraz odbiornik z bezpośrednią przemianą na pasmo 2 m . Sprzęt ten został wykorzystany do pracy terenowej w Polnym Dniu 1956.

Jako ciekawostkę można przytoczyć, iż z braku jakiegokolwiek miernika częstotliwości, do zestrojenia nadajnika użyto własnoręcznie wykonanej linii Lehera , na której odczytu długości fali dokonuje się przymiarem liniowym, mierząc odległość pomiędzy dwoma brzuśćcami napięcia, ustalonymi poprzez przesuwanie 2,5V żaróweczki wzdłuż przewodów linii sprzęgniętej ze stopniem końcowym nadajnika.

Mając zestrojony w paśmie nadajnik można było przystąpić do strojenia konwertera i odbiornika.

Ekipa klubowa w składzie SP9CS, SP9-212, SP9-213, SP9-214 i Marian Waleń zainstalowała namiot na szczycie wzniesienia Wał ( Lubinka), pod drewnianą wieżą triangulacyjną. Oprócz w/w sprzętu, dysponowano anteną 5 el. Yagi i agregatem spalinowym. Zabezpieczenie transportowe i agregat zapewnił Kazimierz Sajdak. W czasie zawodów zawiódł konwerter, przeprowadzano więc łączności słuchając na zapasowym odbiorniku o bezpośrednim wzmocnieniu.

Z opublikowanych w RADIOAMATORZE (marzec 1957) wyników wiemy, iż przeprowadzono 7 QSO, wynik 763 punkty ( 1 punkt za kilometr), zajmując 121 miejsce, na 154 stacje uczestniczące w zawodach ( uczestniczyły stacje z 5 krajów ).

W roku 1957 kolejne licencje w Tarnowie uzyskali:
Tadeusz Szymkowiak - SP9JA
Kazimierz Sajdak - SP9MH
Andrzej Oskędra - SP9NH
Roman Nowy - SP9RX

W roku 1958 :
Stanisław Lalik - SP9YP
Tadeusz Roszak - SP9AED

W roku 1957, po wizycie w Tarnowie Prezesa Zarządu Głównego LPŻ, gen. J.Turskiego i przy jego wsparciu, ZP LPŻ otrzymał nowe pomieszczenia przy ul. Wałowej ( w budynku Komitetu PZPR), wraz z pomieszczeniem na radiostację na poddaszu tegoż budynku

Zainstalowano kolejnego Windom’a i rozpoczęto codzienną pracę na pasmach amatorskich.

W latach 1957 – 59 operatorzy stacji SP9KAO przeprowadzili wiele łączności dx-owych korzystając z bardzo dobrych warunków propagacyjnych jakie występowały w tamtych latach ( maksimum cyklu słonecznego, o najwyższym wskaźniku SFS z dotychczas zarejestrowanych).

W styczniu 1957 roku Polski Związek Krótkofalowców został wyłączony ze struktur LPŻ ( po wojnie PZK istniał samodzielnie w latach 1948-50).

W roku 1957 większość członków radio-klubu zrezygnowała z przynależności do LPŻ , powołując w tym samym roku Oddział PZK w Tarnowie.

ODDZIAŁ I KLUB PZK

Powołanie do życia Oddziału PZK w Tarnowie było spełnieniem oczekiwań naszego środowiska, podobnie jak środowisk radioamatorskich w całym kraju, na fali dokonujących się przemian politycznych od października 1956 roku.

Zarząd Oddziału Tarnowskiego w roku 1957 tworzyli:
prezes - SP9CS
v-ce Prezes - SP9JA
sekretarz - SP9NH

Oddział nie dysponował lokalem, w razie potrzeby korzystano z prywatnych mieszkań, np. na sesje egzaminacyjne komisji kwalifikacyjnej dla osób ubiegających się o licencje. Komisję egzaminacyjną stanowili członkowie Zarządu Oddziału. Do tutejszego Oddziału należał terytorialnie Nowy Sącz, gdzie przed rokiem 1957 były 2 licencje : SP9KCB – w Klubie Kolejarza węzła PKP w Nowym Sączu oraz SP9OS – Jan Jelonek, nestor krótkofalarstwa na tym terenie.

W roku 1960 licencje uzyskali :
Stanisław Kotlarz - SP9AFW
Romuald Sowa - SP9AFV
Alojzy Smajdor - SP9AJM
Jacek Rutyna - SP9AKD
Marian Nowy - SP9ALX

Oddział PZK w Tarnowie działał formalnie do 16 lutego 1961 roku, kiedy to decyzją ZG PZK zlikwidowano Oddziały w miastach nie będących siedzibami województw. Członkowie naszego Oddziału zostali przejęci przez Oddział PZK w Krakowie i stan taki utrzymywał się do 1975 roku, kiedy to w wyniku zmian w podziale administracyjnym kraju ( powstało województwo tarnowskie), reaktywowano Oddział Wojewódzki PZK w Tarnowie.

W latach 1959 – 65 nie było w naszym regionie zarejestrowanego klubu PZK.Z inicjatywy Kazimierza Salamona – prezesa Zakładów Metalowo-Drzewnych Spółdzielni Pracy “POKÓJ” w Tarnowie, Dom Kultury i Techniki “ZACHĘTA” zaproponował zorganizowanie Klubu Krótkofalowców, co nastąpiło jesienią 1965 roku. Organizatorem i instruktorem w klubie był SP9NH. W roku 1966 nastąpiło zarejestrowanie powstałego klubu w PZK, zaś w lipcu tegoż roku uzyskano zezwolenie dla stacji klubowej SP9PZF ( I kat. 250 W, operatorzy SP9NH, SP9AED, SP9AKD).

Klub współ-dysponował pomieszczeniem na radiostację i możliwością korzystania z pomieszczeń “ZACHĘTY” dla celów szkoleniowych. Pierwszą uruchomioną w klubie stacją była adaptowana na pasma amatorskie radiostacja 10RT, jej wykonawcami byli : Czesław Winczura - SP9CUV i Leopold Włudyka- SP9GVS .

Zorganizowano kurs nauki telegrafii dla 15 osób, wnioskowano do ZOW PZK o przydział znaków nasłuchowych ( w grupie SP9-6800), kilka osób uzyskało świadectwa uzdolnienia a następnie zezwolenia : SP9CUV, SP9DGP, SP9EDX, SP9EDG, SP9GYY , SP9GVS

Przystąpiono do budowy nadajnika klubowego QRO gromadząc podzespoły z demobilu, otrzymano radiostacje 2 radiostacje RBM-1 i RSBF.

W lutym 1969 roku klub liczył 27 członków, 6 nadawców, 17 nasłuchowców i 4 osoby bez znaków.

Zarząd klubu PZK “ZACHETA” stanowili:
prezes - Marian Salamon - SP9 CS
v-prezes - Jacek Rutryna - SP9 AKD
sekretarz - Andrzej Oskędra - SP9 NH
skarbnik - Adam Bugno - SP9 HJ
gospodarz - Czesław Winczura - SP9 CUV
QSL mngr - Stanisław Milówka - SP9 9126

Warunki lokalowe (brak stałego ogrzewania) ograniczały działalność klubu do okresu wiosenno-letniego, ponadto pomieszczenie radiostacji użytkowane było także przez innych użytkowników , w związku z czym podjęto starania o nowy lokal i takowy otrzymano w październiku 1970 roku , w klubie “TARNOVIA” przy u. Krakowskiej 8. W lokalu tym działalność klubowa prowadzona była do roku 1973, aktywnymi członkami klubu byli wówczas : SP9CUV, SP9AEC, SP9HJ, SP9GVJ, Mając jednak ograniczone możliwości korzystania z lokalu oraz w związku ze zmianami personalnymi w kierownictwie Domu Kultury i Techniki “ZACHĘTA”, nastąpił brak zainteresowania działalnością klubu ze strony jego władz.

W związku z przekazaniem do użytku w czerwcu 1971 nowego Domu Kultury Z.A. w Tarnowie , podjęto starania o przeniesienie klubu krótkofalowców do Mościc. Starania grupy krótkofalowców, pracowników Z.A. ( SP9AKD, SP9AED, SP9NH ) uwieńczone zostały porozumieniem z kierownictwem D.K. “ZACHĘTA”, w wyniku którego w roku 1973 nastąpiło przeniesienie klubu do Domu Kultury Z.A. Klub krótkofalowców “CHEMIK” uzyskał doskonale warunki do działalności organizacyjnej, zainteresowanie ze strony gospodarzy Domu Kultury w osobach kierownika: Jerzego Szawicy i Jego zastępcy Stanisława Seremeta. Klub nie ponosił żadnych kosztów związanych z użytkowaniem lokalu, można było również korzystać z innych pomieszczeń na zebrania i spotkania w szerszym gronie. Na bazie tegoż klubu, w roku 1975 reaktywowany został Zarząd OW PZK w Tarnowie i stan taki pozostawał do roku 1987.  

Pierwszy Zarząd OW PZK w Tarnowie, wybrany w dniu 16.11.1975 stanowili:
prezes - Jacek Rutyna SP9AKD
v-prezes - Teofil Terlecki SP9AEC
sekretarz - Tadeusz Szymkowiak SP9JA
QSL mngr - Zbigniew Wilczyński SP9IEK
UKF mngr - Jan Gawlik SP9HVV

Klub krótkofalowców przy D.K. Zakładów Azotowych zapewniał warunki do rozwoju krótkofalarstwa w naszym regionie, wielokrotnie organizowano kursy nauki telegrafii i szkolenia z zakresu wiedzy wymaganej do uzyskania pozwolenia na posiadanie amatorskiej radiostacji.
Nastąpił znaczny wzrost ilości wydanych licencji i zarejestrowanych w PZK klubów działających na obszarze województwa.

Historia działalności tego klubu powinna być przedmiotem oddzielnego opracowania z uwagi na bogaty materiał źródłowy jaki jest dostępny w posiadanych przez ZOT PZK w Tarnowie materiałach archiwalnych.

Powracając do lat wcześniejszych, w roku 1969 powstał w Tarnowie drugi klub zrzeszający krótkofalowców – Harcerski Klub Krótkofalowców “LELIWA” przy Komendzie Hufca ZHP, z siedzibą w Domu Harcerza przy ul. Słowackiego.

Organizatorami klubu byli między innymi dotychczasowi członkowie klubu “ZACHĘTA”: Teofil Terlecki – SP9AEC, Aleksander Matug - SP9EDG, Henryk Bobka, Henryk Solarz.


SPRZĘT I PIERWSZE OSIĄGNIĘCIA SPORTOWE

W latach 50-tych i 60-tych w wyposażeniu stacji amatorskich przeważały konstrukcje amatorskie i sprzęt demobilowy, szczególnie jeśli chodzi o odbiorniki radiowe. Do połowy lat 60-tych pracowano głównie na CW i AM. Nadajniki pracowały w układach z powielaniem częstotliwości np. VFO-3xFD-DR-PA , w stopniach końcowych używano lamp LS50, RL12-P35, 813, GU-80, modulacja AM najczęściej siatkowa, kluczowanie w VFO.

Popularnymi wówczas antenami były Windomy, LW, G5RV, GP. Pierwszą stacją w Tarnowie która uruchomiła się na SSB był SP9CS w roku 1967.

Przykłady konstrukcji amatorskich z tego okresu przedstawione są na załączonych zdjęciach
 

       

   
  

Najstarszą wzmianką o uczestnictwie w zawodach stacji z Tarnowa są wyniki II Krajowych Zawodów QRP 2-3.04.1955,
opublikowane w RADIOAMATORZE Nr 1/1956.
Wymieniona jest stacja SP9CS – 13 QSO, 222 punkty, 9miejsce.( VFO-PA 2x EF22, odbiornik - 8 lamp superheterodyna, LW 40 m).

W opublikowanych w RADIOAMATORZE Nr 4/1956 wynikach IV Międzynarodowych Zawodach Krótkofalowców LPŻ,
wymienione są następujące stacje: SP9KAO , SP9CS, SP9-206, SP9- 209, SP9- 211, SP9- 212.
Z okresu późniejszego odnotować należy :

***********************************************************
Aneksy do wyżej opracowanego tekstu historii
****************************************************

Aneks 1
W opracowaniu '' Krótkofalarstwo na Ziemi Tarnowskiej 1950-1975 ” wspomniano o dwóch tarnowskich krótkofalowcach którzy przed II wojną światową posiadali licencje nadawców – księdzu Romanie Zielińskim i inż. Emilu Somnickim. Aktualnie dysponujemy szerszą wiedzą na ten temat uzyskaną z zapisów w amerykańskich, corocznych wydawnictwach ''Radio Amateur Callbook” z lat 1929 i 1934 oraz z informacji uzyskanych od przeora klasztoru Ojców Bernardynów z Tarnowa.
Ks. Roman Zieliński – SP3OA wyszczególniony jest w wykazie stacji polskich w Callbook-u z roku 1929, pod adresem klasztoru OO Bernardynów. Pochodził z Dąbrowy Tarnowskiej; zmarł na początku lat 60-tych i pochowany jest w grobowcu rodzinnym w Dąbrowie Tarnowskiej. W Tarnowie przez wiele lat był katechetą szkolnym.
Inż. Roman Somnicki – SP3OH wyszczególniony jest w Callbook-u z roku 1934, pod adresem zamieszkania - Matejki 3. Wiemy iż zmarł w roku 1943 i pochowany jest na Starym Cmentarzu w Tarnowie.
Rafael Feld - SP3OG wyszczególniony jest również w Callbook-u z roku 1934, pod adresem zamieszkania – Szpitalna 18. Należy domniemywać iż nie przeżył okresu wojennego.
W Callbook-u z roku 1938 wyszczególniony jest również Jan Jelonek – SP1OS, pod adresem zamieszkania - Brześć nad Bugiem.
Po wojnie mieszkał w Nowym Sączu i posiadał znak SP9OS, był założycielem Radio-Klubu LPŻ- SP9KCB w Klubie Kolejarza węzła PKP Nowy Sącz. W latach 1957-1961 był członkiem Tarnowskiego Oddziału PZK.

PS – Kolegów z Nowego Sącza prosimy o przybliżenie nam sylwetki śp. Jan Jelonka SP9OS - nestora krótkofalarstwa na ich terenie.

Listopad 2011........Andrzej Oskędra SP9NH
..................................................................................................

Aneks 2
 Dzięki uprzejmości, informacjom i zdjęciom otrzymanym od Pana Mariana van Marke de Lumen – tarnowianina zamieszkałego w Toruniu, możemy uzupełnić historię początków działalności tarnowskich krótkofalowców w latach 1950-55. W owym czasie Pan Marian był członkiem Radio-Klubu Ligi Przyjaciół Żołnierza, uczestniczył w kursie szkolenia radiotelegrafistów i posiadał znak nasłuchowy SP9-208 ( patrz zdjęcia kart QSL ).

Dla przypomnienia – w latach 1945-50 w Polsce działała organizacja paramilitarna o nazwie Towarzystwo Przyjaciół Żołnierza ( TPŻ), której nazwę w roku 1950 zmieniono na Liga Przyjaciół Żołnierza (LPŻ), a następnie w roku 1962 przekształcono w Ligę Obrony Kraju ( LOK). Wszystkie te organizacje prowadziły działalność w zakresie szkoleniowym w dziedzinie radio- komunikacji dla potrzeb wojska oraz Radio-Kluby o charakterze krótkofalarskim. Pierwsza siedziba tarnowskiego TPŻ/LOK znajdowała się w budynku na rogu ulic Targowej i Ducha (dla ścisłości:lokal znajdował się na parterze, tu gdzie obecnie znajduje się sklep, wchodziło się do niego tak jak do sklepu ). Był tam m/innymi Ośrodek Szkolenia Radiotelegrafistów, którego sala wykładowa znajdowała się w budynku parterowym naprzeciw obecnego Pałacu Młodzieży przy ulicy J. Piłsudskiego ( patrz zdjęcia z zajęć na sali wykładowej ).
   
      Na załączonych zdjęciach rozpoznajemy : zdjęcie po lewej stronie, przy tablicy – Józef Grębosz ( od roku 1955 SP9CG - SK); przy stole – Marian Salamon ( od roku 1955 – SP9CS – SK) , oraz Pani Kazimiera Pasternak ( później – Grębosz, również SK). Pan Marian van Marke de Lumen - SP9-208 widoczny jest na pierwszym planie (najmłodszy uczestnik kursu) .  Niestety, nie posiadam dokumentów potwierdzających znaki nasłuchowe jakie posiadały w owym czasie w/w osoby.

Marian van Marke de Lumen oraz Andrzej Oskędra SP9NH
.............................................................................................................

Aneks 3

Lista znaków nasłuchowych i wywoławczych w latach 1950 – 1955 osób będących członkami Radio-Klubu TPŻ / LPŻ :

  1. SP9-200 - SP 9 KAO - Stacja klubowa

  2. SP9-? - SP 9 CS - Marian Salamon

  3. SP9-? - SP 9 CG - Józef Grębosz

  4. SP9-203 -

  5. SP9-204 -

  6. SP9-205 -

  7. SP9-206 - Jerzy Gradziński

  8. SP9-207 -

  9. SP9-208 - Marian van Marke de Lumen

  10. SP9-209 -

  11. SP9-? - Kazimierz Sajdak

  12. SP9-? - Roman Nowy

  13. SP9-212 - Tadeusz Szymkowiak

  14. SP9-213 - Jacek Rutyna

  15. SP9-214 - Andrzej Oskędra

  16. SP9-215 - Krystyna Prosowicz

  17. SP9-220 - Krzysztof Góra

  18. SP9-225 - Marian Nowy

Członkami Radio-Klubu i posiadaczami nie znanych mi znaków nasłuchowych byli również:

  1. Kazimiera Pasternak – Grębosz

  2. Zbigniew Filipowicz

  3. Zygmunt Kalafarski

  4. Stanisław Zalasiński

  5. Jerzy Andraszek

  6. Marian Waleń

  7. Józef Krakowski

  8. Jerzy Ofierski

  9. Florian Łagosz


Zapraszamy do współpracy wszystkich kolegów, którzy mogli by uzupełnić wyżej spisane informacje,
rozszerzyć je o nowe fakty. Także prosimy wszystkich, którzy mogą wnieść dalsze informacje.
Jeżeli są w posiadaniu jakichś materiałów pisanych z tego szczególnie opisanego okresu,
proszeni są o kontakt z Kol. Andrzejem lub przez nasz adres. Prosimy też o dokumentowanie dalszej części
historycznego rysu krótkofalarstwa na "Ziemi Tarnowskiej". Czas biegnie nieubłaganie a pamięć nasza jest ulotna.

Jednocześnie dziękujemy wszystkim, którzy już udzielili nam pomocy w odzyskiwaniu tej wiedzy.

Vy 73. Staszek sq9aor